Сілкаванне хворых сухотамі

Дыетатэрапія хворых сухотамі накіравана на падвышэнне ахоўных сіл арганізма. Яна будуецца з улікам характару хваробы, станы органаў стрававання, спадарожных захворванняў. Лячэбнае сілкаванне пры гэтым павінна забяспечваць арганізм харчовымі рэчывамі, неабходнымі для пакрыцця падвышанага распаду бялкоў, вітамінаў, празмернага выдаткоўвання мінеральных рэчываў, аднаўленні абмену тлушчаў і вугляводаў.

На працягу працяглага перыяду ў лячэнні сухот панаваў прынцып залішняга сілкавання. Вырашальная роля пры гэтым адводзілася ежы, багатай жарами. Аднак навукоўцы прыйшлі да высновы, што якое развіваецца ад залішняга сілкавання атлусценне не толькі не паляпшае станы здароўя, а, наадварот, можа пагаршаць сухотны працэс.

Энергетычная каштоўнасць сутачнага рацыёну сілкавання пры абвастрэнні сухот і выкананні хворым пасцельнага рэжыму павінна складаць 10 467-10 886 кдж; колькасць бялкоў у ім - 90-100 г (з іх вялікую палову - вавёркі жывёлы). Тлушчы пры абвастрэнні сухот і высокай тэмпературы цела абмяжоўваюцца да 90 г у суткі. Крыніцамі іх павінны быць сметанковае масла, малочныя прадукты і натуральныя раслінныя тлушчы. Утрыманне вугляводаў у рацыёне варта паменшыць да 250-350 г у суткі, з іх на дзель цукру і мёда павінна даводзіцца 80-100 г. Для папаўнення рацыёну сілкавання вітамінамі рэкамендуецца свежая садавіна і гародніна, сокі, адвар шыпшынніка. Хворыя прымаюць ежу праз кожныя 2,5-3 ч невялікімі порцыямі. Пішчу неабходна праціраць. Для стымуляцыі апетыту яе варта максімальна разнастаіць. З гэтай жа мэтай выкарыстоўваюць стымулятары страўнікавай сакрэцыі (стравы на булёнах, селядзец, ікру і інш.). Для здаволення смагі п'юць ваду з цытрынай, разведзеныя сокі, морсы, адвар шыпшынніка, сталовыя мінеральныя воды.

Што шанаваць яшчэ:

Часткі